Αναρτήσεις

Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου 1822 - Οι συνθήκες που οδήγησαν σε αυτήν και η σημασία της.

Εικόνα
  Θέμα 3 ης Εργασίας : Από τους τοπικούς Οργανισμούς στις Εθνοσυνελεύσεις: ποιες ήταν οι στρατιωτικές, πολιτικές, κοινωνικές και ιδεολογικές συνθήκες που οδήγησαν στην Α’ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου 1822, και ποια η σημασία της, για την ιστορία της επανάστασης και του ελληνικού κράτους. Πρόλογος. Η εδραίωση της Ελληνικής Επανάστασης στον Ελληνικό χώρο και οι στρατιωτικές επιτυχίες απο την έναρξη της και για τα επόμενα δύο έτη οδήγησαν στην ανάγκη δημιουργίας κεντρικής εξουσίας. Ο κοινωνικο-απελευθερωτικός αγώνας για να έχει επιτυχία έπρεπε να διεξάγεται συντονισμένα τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε διοικητικό επίπεδο. Οι διάφοροι τοπικοί άρχοντες και οι τοπικοί οργανισμοί δεν μπορούσαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να δράσουν ενιαία και ενωτικά καθώς είχαν περιορισμένη τοπική εμβέλεια με συνακόλουθη εξυπηρέτηση προσωπικών και τοπικών συμφερόντων. Οι κοινωνικές διαμάχες που προέκυπταν και οδήγησαν δύο φορές σε εμφύλιους πολέμους κλόνιζαν την ενότητα της Επανάστασης...

Παναγιώτα Μπέλλα - Μουσικός - Καλλιτέχνες της Σκοπέλου

Εικόνα
Παναγιώτα Μπέλλα Η επαφή με την μουσική...........  <<Στην ηλικία των 6 ετών οι γονείς μου αλλά και η γιαγιά μου εκτός από το να διαβάζω και να αποκτώ τρόπους καλής συμπεριφερας, μου μάθαιναν και τραγούδια ετσι έμαθα να καλλιεργώ την φωνή μου και να τραγουδώ από μικρό παιδί. Οι επισκέψεις στο σπίτι του θείου μου ήταν καθοριστικές για την μετέπειτα ενασχολήσή μου με την μουσική. Όποτε ανταμώναμε έπαιρνε την κιθάρα για να τραγουδήσουμε μαζί, μου δημιούργησε πάθος γι' αυτό το μουσικό όργανο. Και τα χρόνια περνούσαν.....Ένιωθα μέσα μου πως η μουσική  κυλούσε στο αίμα μου.>>  Η πρώτη μου κιθάρα...... <<Όταν έγινα 12 χρόνων ζήτησα από τον πατέρα μου να μου αγοράσει μια κιθαρα, δεν θα ξεχάσω ποτέ την απογοητευσή μου στην άρνησή του γιατί πίστευε οτι δεν θα ασχοληθώ και οτι ήταν ένας απλός ενθουσιασμός.  Επί 3 χρόνια τον παρακαλούσα να μου αγοράσει και όπως λένε "ο επιμένων νικά"  έτσι 15 χρόνων κράτησα στα χέρια μου την πρώτη μου κιθάρα. Χαρά απερί...

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης - Ο Κοσμοκαλόγερος

Εικόνα
  <<Ο δικός μου ο κυρ Αλέξανδρος είναι ο μάγος του ξεπεσμένου δερβίση, είναι εκείνος που μίλησε με τον πιο ποιητικό, μεταφυσικό και εν τέλει γιορταστικό τρόπο για τον ήχο, τη μουσική και την πνοή. Κόσμος-κόσμημα! Φτιαγμένος από τα χέρια του κυρ Αλέξανδρου. Πέτρες, δάση, σοκάκια και ακρογιάλια, όλα δικά του! Εκείνος ο ταπεινός Παπαδιαμάντης από την αγάπη του και την καρδιά του τον φύσηξε αυτόν τον κόσμο και έχει ανάλαφρη πνοή, είναι από μέσα φωτεινός και γι’ αυτό για πάντα γιορτινός. Για πάντας γιορτινός!>> ( 16/1/11,Καθημερινή της Κυριακής - Μάνος Αχαλινωτόπουλος) Στις 4 Μαρτίου του 1851 γεννιέται ένας απο τους μεγαλύτερους και σπουδαιότερους διηγηματογράφους και πεζογράφους της ελληνικής λογοτεχνίας. Γνωστό σε όλους οτι ήρθε στην ζωή στο νησί της Σκιάθου, το νησί που ποιητικά και αέρινα περιγράφεται σπιθαμή προς σπιθαμή στα διηγήματά του. Παράλληλα διέμενε και στην Αθήνα όπου οδηγήθηκε εκεί για τις σπουδές του στο Εθνικό Καποδιστριακο. Απο αυτά τα δύο μέρη εμπνέεται ...

Θρησκευτικές Εορτές του Δεκεμβρίου στην Σκόπελο - Αρχείο Εφημερίδας "ΒΟΡΕΙΟΙ ΣΠΟΡΑΔΕΣ 1973"

Εικόνα
  Απόσπασμα απο την Εφημερίδα Βόρειοι Σποράδες – σελίδα 4 – Δεκέμβριος 1973 Του Ι. Ν. ΓΑΛΑΤΣΑΝΟΥ Θρησκευτικές Εορτές του Δεκεμβρίου Εις Σκόπελον. Μονή Προδρόμου << Μέσα στο πέλαγος του κόσμου γυρνώντας σε ακρογιάλια ξένα, Θεϊκό λιμάνι βλέπω εμπρός μου κι’ ελπίδας φως, Χριστέ μου εσένα >>.  Λάμπρος Ζαχαρής Ο Χριστός και η θρησκεία του είναι το θεϊκό λιμάνι της ψυχής, λέει ο ποιητής. Αυτό το νοιώθουμε όμως καλύτερα όταν το καράβι μας φέρει στο λιμάνι του νησιού και πατήσουμε τη γη των πατέρων μας. Ιδίως αυτόν τον μήνα, τον χειμωνιάτικο, λαχταρούμε να ζήσουμε εκεί τις μεγάλες γιορτές, τις χρονιάρες ημέρες, που πουθενά αλλού δεν μπορούμε να τις ευχαριστηθούμε. Αυτό αισθάνεται και ένας άλλος ποιητής όταν γράφει για την εκκλησία του χωριού του: Επισκοπή Σκοπέλου <<Πουθενά πιο μυρωμένο δεν καπνίζει το λιβάνι, πουθενά το καντηλάκι δεν σπιθάει πιο φωτεινό. Την καλή μας εκκλησούλα, όλοι μας εκεί στη μέση Χριστιανοί στην κολυμβήθρα γίναμε κλαψαριστά…....